"Show me the way to the next whisky bar."
Verwacht twee enerverende toneelavonden, fantastische musici en virtuoos acteerwerk. Bertold Brecht toneelarrangement |
Dit muzikaal stadsspektakel bestaat uit twee delen en begint met de beroemde anti-opera Mahagonny Songspiel van Bertolt Brecht en Kurt Weill. De stad Mahagonny lokt mensen als een utopisch entertainmentparadijs. Maar als de verwachtingen van de gelukszoekers niet uitkomen, groeit de onvrede. Zes operazangers, de vaste spelers van Het Zuidelijk Toneel en het Willem Breuker Kollektief brengen dit kritische muziektheaterstuk uit 1927 rigoureus tot leven. vrijdag 21 januari 2011 20:15 uur - toneel |
is een wereldberoemd muziektheaterspektakel van Bertolt Brecht met maar liefst tweeëntwintig, door Kurt Weill gecomponeerde ‘evergreens’. Het stuk lijkt op het eerste gezicht een verheerlijking van een maatschappij waarin niemand te vertrouwen is, maar is feitelijk vlijmscherpe kritiek op de hebzucht van de mens: “eerst het vreten, dan de moraal”. dinsdag 22 maart 2011 20:00 uur toneel |
|
"Driestuiversroman"
uit 1934 van Bertold Brecht, spelend in het Londen van 1902. De Boerenoorlog woedt en het klimaat is gunstig voor minder oorbare praktijken. Macheath behoort tot het inbrekersgilde en slaagt er in al zijn concurrenten van de markt te verdringen. De zakenman Peachum heeft een netwerk van bedelaars opgezet, dat hem behoorlijk wat slappe was oplevert. Door de bitter-cynische blik van Brecht is de drie-eenheid criminaliteit-kapitalisme-fascisme in dit boek onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het boek kon in 1934 niet meer in Duitsland worden gepubliceerd - zijn eerdere werk werd ook al door de nazi's op de brandstapel gegooid. |
dat zijn publiek te zeer emotioneel opgaat in zijn theater, creëert hij de theorie van de vervreemding (Verfremdungseffekt). Hij bereikt die vervreemding door allerlei technieken toe te passen. Zo ontdoet hij de opeenvolging van scènes van elke logica (de opeenvolging van scènes doet er niet toe) en laat hij decors veranderen voor de ogen van het publiek. Daarmee is het voortdurend duidelijk dat ze naar toneel kijken. Ook moeten de spelers bewust afstand houden van hun rol, ze mogen zich niet te zeer inleven. In tegenstelling tot method acting (bekend uit de VS en ontwikkeld door Lee Strasberg) stellen Brechts spelers zich afstandelijk op en analyseren hun rol of de situatie zo nu en dan, waarbij ze het publiek direct aanspreken. Ook maakt hij regelmatig gebruik van een verteller die tussen scènes door de situatie op het toneel beschouwt, verduidelijkt en vragen opwerpt. Al deze technieken zijn op zich niet nieuw: de verteller is een moderne toepassing van het koor in de Griekse tragedies en Brecht haalde voor andere Verfremdungstechnieken zijn inspiratie uit de commedia dell'arte en het Oosterse theater. Zijn grote verdienste is dat hij deze technieken met een revolutionair doel toepaste. |




